Zestaw słuchawkowy Heil Sound Pro iC dedykowany dla trx marki Icom wyposażony jest w mikrofon pojemnościowy, który domyślnie nie będzie działał z urządzeniami produkcji Yaesu (w większości przypadków).

Aby nadal używać tego zestawu z trx takim jak FTdX10 czy też FT1000MP wystarczy zbudować prosty adapter, który zagwarantuje poprawne zasilanie wkładki mikrofonowej.

W przypadku modelu FTdX10 potrzebujemy wtyczki RJ45, dwóch gniazd minijack (2.5mm), kondensatora 0.47uF (nie spolaryzowany) oraz rezystora 4.7K. Rezystor należy dobrać metodą prób i błędów. W moim przypadku zastosowanie rezystora 47k umożliwiło pracę z tymi samymi ustawieniami MicGain oraz EQ co z mikrofonem SMM-75E.

Poniżej schemat podłączeń, które musimy zlutować - dość prosta konstrukcja.

PRZED URUCHOMIENIEM SPRAWDŹ DWA RAZY CZY PINOUT MIKROFONU JEST POPRAWNY

Układ nie jest doskonały, możesz słyszeć lekki szum/buczenie przy korzystaniu z odsłuchu “monitor”, jednak korespondenci nie zgłaszali żadnych problemów z modulacją, czy też niepożądanych szumów i odgłosów.

To pytanie zadaje sobie bardzo wielu początkujących (choć nie tylko) krótkofalowców. Niestety nie ma tutaj jedynej słusznej odpowiedzi. Dla ułatwienia i zwięzłości przedstawię problem z punktu widzenia bazowych radiostacji na pasma 160m-6m.

Obecnie w kraju funkcjonuje kilka sklepów oferujących sprzęt krótkofalarski, każdy z nich ma swoją specjalizację. Jednocześnie główny rynek sprzętu używanego to chyba 3 (liczba się zmienia okresowo) grup na fb, oraz krajowy serwis z ogłoszeniami gielda.qrz.pl

Co przemawia za zakupem fabrycznie nowego trascievera. Chyba najważniejszym czynnikiem tutaj jest gwarancja serwisowa. Nie jest to tani sprzęt, a jednocześnie jest dość delikatny, także wielu spośród nas woli dopłacić do nowego trx i mieć przez pewien czas spokój nie obawiając się problemów z naprawą. Drugi aspektem jest dostęp do nowinek technicznych, czy też zakup nadajnika, który jest trudno dostępny z drugiej ręki, a jednocześnie wciąż produkowany (chociażby Kenwood TS-590SG).

Co zatem przemawia za zakupem używanego sprzętu? Tutaj chyba najważniejszym czynnikiem są finanse. Używane radio można (zależnie od modelu i wieku) już od niewiele ponad 1500 PLN, oczywiście będzie to bardzo stary i ubogo wyposażony model, nie mniej jednak pozwalający na rozpoczęcie przygody. Oczywiście minusem takiego rozwiązania jest brak gwarancji serwisu jak również gwarancji, że radio jest w pełni sprawne i nie zostało uszkodzone przez poprzedniego właściciela. Jednocześnie używane trx sprzedawane są często z dodatkowym wyposażeniem, które nie jest dostępne w wersji sklepowej. Tutaj głownie mowa o opcjonalnych filtrach, czy modułach zapowiedzi głosowych, a wszystko w cenach znacznie niższych niż sklepowe.

Jeśli chodzi o trx dobre na początek, to o ile nie jesteś pewien, że większość czasu przy radiu spędzisz w terenie (SOTA, POTA, WWFF) to odradzam zakup radia QRP typu Xiegu. Możesz się mocno zniechęcić tym, że do wielu stacji, które słyszysz (nawet europejskich) nie dowołasz się, a ergonomia obsługi też pozostawia wiele do życzenia. Oczywiście radio to ma swoje zalety, ale o tym może innym razem.

Tak samo polecam radio wyposażone w wbudowaną skrzynkę antenową (ATU), początkujący krótkofalowcy zazwyczaj zaczynają swoją przygodę od kompromisowych anten drutowych, które często ze względu na niezbyt optymalną instalację wymagają dostrajania.

Dla wielu pożądanym dodatkiem jest port USB zapewniający połączenie CAT oraz możliwość pracy DIGI przy pomocy jednego kabelka, bez dodatkowych dość kosztownych interfejsów. Wszystkie fabrycznie nowe trx posiadają już porty USB, część z nich również porty DP albo DVI.

Podsumowując, najlepiej gdybyś przed zakupem radia udał się do pobliskiego klubu albo poszukał krótkofalowca, który pozwoli Ci “pobawić” się modelem jaki chcesz kupić, ułatwi to podjęcie świadomej decyzji i dłużej cieszyć się ze swojego pierwszego trx.

Gratulacje, zdałeś pomyślnie egzamin państwowy w UKE, dopełniłeś wszelkich formalności i nareszcie masz swoje upragnione pozwolenie - swój znak wywoławczy. Ale co dalej?

O ile nie uczęszczałeś wcześniej do jednego z klubów krótkofalarskich, albo nie masz wśród swoich znajomych żadnego krótkofalowca, pierwsze kroki mogą wydać Ci się trudne, a z pewnością będziesz miał masę pytań odnośnie sprzętu, jego wykorzystania czy możliwych form aktywności w eterze. Ten oraz parę następnych wpisów przedstawia jedną z możliwych dróg, aby czerpać przyjemność z tego wspaniałego hobby.

Dobrze, przejdźmy zatem do meritum sprawy. Mając świadectwo radiooperatora oraz pozwolenie radiowe możesz pracować w eterze, ale czy na pewno wiesz jak, gdzie i na jakich częstotliwościach?

Jednym z zalecanych przeze mnie kroków jest dołączenie do najbliższego klubu krótkofalarskiego. Pewnie zapytasz po co, ale odpowiedź jest bardzo prosta. Inni krótkofalowcy zrzeszeni w klubie z chęcią pomogą Ci wybrać, uruchomić swoje pierwsze radio, czy też zbudować antenę. Tak, wydaje się to dziwne, ale spora część anten, a nawet sprzętu, który jest wykorzystywany w krótkofalarstwie jest to sprzęt domowej roboty. Wyborowi radia, czy też anten poświęcę osobne wpisy.

Oczywiście możesz szukać tej wiedzy w internecie, jest cała masa różnych artykułów jak zacząć z krótkofalarstwem, tak samo mnóstwo poradników na youtube. Niestety spora część z nich jest wątpliwej jakości. Zawierają dość liczne, czasem bardzo podstawowe błędy wprowadzając nowych adeptów krótkofalarstwa w błąd.

Jeśli język angielski nie jest dla Ciebie przeszkodą, ogromną skarbnicą wiedzy są materiały zamieszczone w serwisach ARRL oraz RSGB.

Jednocześnie muszę Cię ostrzec przed dwoma błędami, które popełniają niemalże wszyscy. Po pierwsze, książki czy prasę wydaną dawniej niż na przełomie wieku traktuj bardziej jako ciekawostkę i bierz pod uwagę, iż publikacje te były pisane w innych realiach prawnych i ekonomicznych. Drugą przestrogą jest unikanie for internetowych, niestety z polsko języcznych forów znam tylko jedno, które trzyma poziom merytoryczny i nie jest wylęgarnią hejtu.

W następnym wpisie skupię się nad wyborem pierwszego radia i anteny. Szczególnie radia nie są tanimi sprzętami, warto tutaj dokonać rozważnego i przemyślanego zakupu.

Podstawowa konfiguracja TLF jest opisana w pliku README i sprowadza się do utworzenia (skopiowania) pliku logcfg.dat zawierającego pełną konfigurację działania aplikacji. Dodatkowymi plikami są pliki reguł zawodów, ale o tym później. Oba pliki są domyślnie instalowane jako przykłady do wykorzystania w ścieżce /usr/local/share/tlf (lub podobnej ścieżce, zależnie od pakietu instalacyjnego).

Dobrą praktyką jest posiadanie osobnego folderu per zawody albo ich edycja. Dzięki temu konfiguracja oraz log danych zawodów będzie niezależny od pozostałych konfiguracji. TLF wyszukuje pliki konfiguracyjne w katalogu z poziomu którego został uruchomiony.

Poniżej opiszę najważniejsze pola pliku konfiguracyjnego logcfg.dat.

    RULES # definiuje nazwę pliku z zasadami zawodów
    CALL # znak używany podczas zawodów
    TIME_OFFSET # przesunięcie czasu względem UTC
    NETKEYER # włączenie kluczowania cwdaemon
    NETKEYERPORT=6789 # domyślny port cwdaemon
    NETKEYERHOST=127.0.0.1 # domyślny adres na którym nasłuchuje cwdaemon
    CWSPEED # prędkość kluczowania CW
    TELNETHOST # adres dx klastra
    CLUSTERLOGIN # znak jaki będzie nas reprezentował na klastrze
    RADIO_CONTROL # włączenie obsługi CAT rig
    RIGMODEL # numer hamlib modelu naszego trx
    RIGSPEED # baudrate komunikacji cat
    RIGPORT # ścieżki pliku urządzenia w /dev

Sam plik konfiguracyjny jest dość dobrze opisany, a dodatkowe opcje i komentarze zawarte są w manualu do tlf.

Generalnie podstawowa instalacja TLF jest opisana w pliku README, ale postaram się tutaj streścić dostępne opcje.

Instalacja przez menadżer pakietów

Większość dystrybucji linuksa, które bazują na menadżerach pakietów posiada w swojej bazie gotowe paczki wraz z zależnościami, które gwarantują działające środowisko TLF wraz z aplikacjami pomocniczymi (cwdaemon, xplanet). Wystarczy wykonać polecenie:

• dla Fedora sudo dnf install tlf
• dla rodziny Debiana sudo apt install tlf
• dla rodziny ArchLinux sudo pacman -S tlf

Instalacja taka dużo ułatwia, ale nie zawsze dostarcza najnowszą wersję oprogramowania.

Instalacja ze źródeł

Zanim przystąpimy do budowania prosto ze źródeł tlf musimy upewnić się, że mamy zainstalowane wymagane oprogramowanie. Tym wymaganym oprogramowaniem jest w zasadzie tylko bibliotek Hamlib - oraz jej pakiety developerskie (najczęściej z sufixem -dev albo -devel). Pakiety sox, xplanet, cwdaemon, libcw są pakietami opcjonalnymi, bez których TLF również będzie działać - chociaż w mocno ograniczony sposób. Pakiety te mogą być zainstalowane przez dostarczony z dystrybucją menadżer pakietów.

sudo apt install autoconf libglib2.0-dev libhamlib-dev libncurses5-dev libtinfo-dev libxmlrpc-core-c3-dev

Aby zdobyć najnowszą wersję kody TLF wystarczy wykonać polecenie:

git clone https://github.com/Tlf/tlf.git

Pierwszym poleceniem jakie wykonamy będąc w folderze z kodem tlf jest autoreconf -i, a następnie ````./configure```. Skrypt configure może przyjąć następujące dodatkowe parametry:

--prefix=/usr - definiuje miejsce instalacji tlf - domyślnie /usr/local/bin

--datadir=/usr/share - definiuje miejsce instalacji plików danych do tlf oraz przykładowych reguł zawodów - domyślnie /usr/local/share/tlf

--enable-fldigi-xmlrpc - włącza obsługę komunikacji z aplikacją flrig

--enable-pythn-plugins - włącza obsługę pluginów python

Kolejnym krokiem jest kompilacja źródeł oprogramowania poleceniem make oraz finalnie instalacja poprzez sudo make install.

Po tych krokach powinniśmy być w stanie uruchomić tlf, a system wskazać lokalizację binarki (można to sprawdzić poleceniem which tlf)

To jak skonfigurować aplikację do pracy w zawodach i jak wygląda obsługa (klawiszologia) w następnych wpisach…